برای همگان درود می فرستم. چند گاهی نبودم. به همه گفتم که درگذشته ام. اما باز هم هوای بودن به سرم زده. برای همین هم از امروز باز خوهم بود. و خواهم نگاشت. بی واهمه. روزگاری که نبودم با من بودید. همراهیتان را ارج می نهم.